Afrodział 10

Urodziny były idealne. Mniej więcej w połowie zabawy, kiedy Wozz z Baronem pijani spali na kanapie, a Natalia na podłodze prawie pod stołem, oparta o kanapę, poszliśmy z Tomsonem się przewietrzyć, bo kręciło mi się w głowie.

• No to plan Łozinki nie wypalił – powiedział Tomek śmiejąc się, był troszeczkę pijany, no dobra był tak pijany, że ledwie go rozumiałam.
• Jaki plan? - zapytałam, w prawdzie byłam w podobnym stanie, ale jakoś dawałam radę
• No miał nadzieję, że upiję cię pierwszą...
• I?
• Nic, tylko to – wiedziałam, że coś kręci, ale nie miałam siły pytać, o co chodzi.
• Ok, możemy już wracać? Jestem zmęczona.
• Jasne, chodźmy.

Poszliśmy do jego pokoju. Kiedy położyliśmy się do łóżka Tomek przysunął się do mnie i zaczął namiętnie całować... Byłam szczęśliwa z takiego obrotu wydarzeń, ale mój organizm chyba nie za bardzo, szybko uciekłam do łazienki.

• Co się stało? - zapytał zaskoczony Tomek wpadając do łazienki
• Proszę nie patrz na to, wyjdź.
• Chyba przegięłaś jak na pierwszy raz. - powiedział śmiejąc się ze mnie, ale poszedł spać.

Całą noc spędziłam z głową w muszli klozetowej. Rano do łazienki wpadła Natalka.

• Boże Majka nic Ci nie jest? Tomek mi powiedział, że nie ma pojęcia gdzie jesteś i Cię szukaliśmy.
• Jak to nie wie gdzie jestem? Przecież był tu chyba wieczorem...
• Dobra nie ważne, chodź.
• Ok

Poszłyśmy do kuchni, gdzie była reszta towarzystwa. Od razu zauważyli, że ze mną nie jest najlepiej.

• Co kac morderca? - zapytał Łozo śmiejąc się ze mnie, pokazałam mu język jak mała rozkapryszona dziewczynka.
• Wody? - zapytał Baron wywracając oczami.
• Chętnie, a gdzie jest Tomek?
• Szuka Cię w ogrodzie.
• Pójdę po niego – uśmiechnęłam się i wyszłam

Kiedy wyszłam do ogrodu, byłam zaskoczona, bo Tomek spał pod drzewem, podeszłam do niego i usiadłam obok. Wystraszony obudził się

• Co, co się stało?
• Nic, jak się czujesz? - podałam mu wodę
• A ty?
• Lepiej, chyba będziemy musiały poprosić Wiolę, żeby po nas przyjechała.
• Nie jedź jeszcze – poprosił.
• Jasne, że nie, przecież trzeba to posprzątać. Dałam mu buziaka w policzek i wstałam, on po chwili także się podniósł i poszliśmy razem do domu.

Posprzątanie całego bałaganu zajęło nam całą godzinę.

• No nareszcie skończyliśmy
• Tak, trwało to całe wieki – przytaknęłam mu i poszłam usiąść na kanapie. Po chwili dołączyli do mnie pozostali. - To my się chyba będziemy zbierać – powiedziałam, a Natalka potwierdziła to kiwnięciem głowy.
• To ja wyjdę na zewnątrz i zadzwonię do mamy.
• Pójdę z tobą – powiedział Wojtek wstając
• Ja też was przeproszę, także muszę zadzwonić

Zostaliśmy sami, od razu podbiegłam do Tomka i usiadłam mu na kolanach. Uśmiechnął się i mnie pocałował.

• A właśnie, zapomniałem o twoim prezencie
• Tomek przestań, powiedziałam że nic nie chcę.
• Nie marudź tylko daj mi chwilkę, zaraz wracam. - Po chwili wrócił do salonu z prostokątnym czerwonym pudełeczkiem – Wszystkiego Najlepszego – powiedział wręczając mi je.
• Dziękuję – uniosłam wieczko i aż zaniemówiłam, ponieważ moim oczom ukazał się piękny naszyjnik z srebrną delikatną i małą zawieszą z niebieskim oczkiem.
• Nie wiedziałem co mam Ci kupić, a ty mi wcale w tym nie pomogłaś. Mam nadzieję, że Ci się podoba – powiedział niespokojnie.
• Jest piękny – wyszeptałam, dlaczego płakałam nie wiem, ale byłam zachwycona prezentem. - zapniesz mi?
• Jasne – wtedy do salonu weszła Natalia z Łozem. Nie wierzyłam własnym oczom, oni trzymali się za ręce, Wojtek uśmiechał się wesoło, natomiast na Jej twarzy widziałam zmieszanie.