Afrodział 6

Po moich wyjaśnieniach nikt nie był zbyt rozmowny. Długo u mnie nie zabawili, bo po kilku minutach Tomson poprosił ich, żeby zostawili nas samych, bo musimy porozmawiać.

• Wiesz, wydaje mi się, że to wczoraj to chyba jednak była randka – wydawał mi się wytrącony z równowagi, ale miałam coś na swoje „usprawiedliwienie”
• Tak? No wiesz to, że już trzy razy próbowałeś mnie pocałować i przypominam, że powiedziałeś mi, że się we mnie zakochałeś. Ale ja przecież jestem znajomą, która jest łamagą i spadła ze schodów, a ty jako dobry kolega odwiedzasz mnie w szpitalu – zaczęłam prawie na niego krzyczeć,a w oczach stanęły mi łzy. - i co uważasz, że to ja jestem nie fair?!

Jednak takiej reakcji się nie spodziewałam, Tomek po prostu wstał i wyszedł, a ja nie wytrzymałam i się rozpłakałam. Znałam go od wczoraj, a już straciłam dla niego głowę, rozpłakałam się kilka razy i myśląc o nim spadłam ze schodów. Ta bajka jak on to określił, powoli zamieniała się w koszmar. Chciałam w tym momencie do kogoś przytulić, wyżalić się komuś, ale nie miałam pojęcia gdzie są dziewczyny, więc wyciągnęłam telefon i zadzwoniłam do Hany.

• Halo?
• Hej, masz chwilkę?
• Jasne, tak się cieszę, że dzwonisz. Jak tam było na randce? Opowiadaj.
• Hmmm, było ok, zabrał mnie do restauracji, potem na spacer i odwiózł mnie do domu
• Tyle? Coś kręcisz...
• No dobra na spacerze próbował mnie pocałować...
• O matko i jak było?
• Nie mam pojęcia, do niczego nie doszło, zatrzymałam go...
• Nie.....
• Poczekaj jak skończę co? No i wtedy poprosiłam go, żeby odwiózł mnie do domu, ale w aucie nie wytrzymałam i się rozpłakałam. No i on wtedy mnie przytulił, potem powiedział mi, że się we mnie zakochał i że to wszystko jest jak w jakiejś bajce.
• I co wtedy?
• Nic, poszłam do domu. Nie mogłam spać przez to wszystko i poszłam do kuchni napić się wody, ale jak wracałam na górę to potknęłam się na schodach i spadłam.
• Boże i co Ci się stało?
• Jestem w szpitalu, mam złamaną rękę i jestem cała poobijana.
• Kochanie, mogłabyś na siebie uważać?
• Jasne, ale to nie moja wina, no ale wracając do tematu Tomka, to jak się ocknęłam w szpitalu to on był przy mnie, bo Natalka do niego zadzwoniła. No i znowu próbował mnie pocałować, tym razem nie stawiałam oporów, ale weszła pielęgniarka i pocałował mnie w policzek. No, a za drugim razem zadzwonił jego telefon. Okazało się, że to Łozo, zapytał się go, gdzie jest, a on na to, że w szpitalu, Wozz tak szybko się rozłączył, że Tomson nie miał szansy nawet powiedzieć mu co się stało. Kiedy przekomarzaliśmy się usłyszeliśmy na korytarzu dziwnie dźwięki, a potem na salę wpadł Wozz zresztą chłopaków i przynieśli ze sobą baloniki z napisem „Tomuś wracaj do zdrowia”, no i potem wszystko zaczęło się komplikować. Tomek powiedział, że jestem jego znajomą i , że miałam wypadek i on do mnie przyszedł, a mnie to zabolało i jak Baron się go zapytał, czy to ze mną był wczoraj na randce, powiedziałam, że muszę wprowadzić go z błędu, bo to było tylko spotkanie znajomych, no i Tomkowi się to nie spodobało i wyprosił ich. Jak powiedziałam, że to nie była randka, tylko spotkanie dwojga znajomych w ramach przeprosin.
• I co?
• Nic pokłóciliśmy się, a On bez słowa wyszedł. - nie wytrzymałam i znowu się rozpłakałam
• Nie no nie wierze, Majka nie płacz, wszystko się ułoży. Gdybym tam był to bym Cie przytuliła, ale mnie tam nie ma więc musisz wziąć się w garść.
• Tak wiem, rozmowa z tobą zdziałała już cuda, ciesze się, że cie mam. Przepraszam Cie, ale muszę kończyć, bo przyszedł lekarz pa
• Bye, trzymaj się.

Na salę wkroczył dość młody i przystojny doktor, uśmiechnął się do mnie i zapytał jak się czuje.

• Dobrze – odpowiedziałam – Panie doktorze, czy długo jeszcze tu zostanę?
• Nie, zaraz dam Pani wypis.
• Dziękuję bardzo.

Kiedy wyszedł lekarz, nie mogłam się ogarnąć i nie wiedziałam co z sobą zrobić. Ale na szczęście weszła Natalka.

• A gdzie Wiola? - zapytałam
• Musiała iść coś załatwić. A gdzie Tomson?
• Nie wiem – odpowiedziałam ponura.
• Hej tylko nie płacz, co się stało - opowiedziałam jej wszystko tak jak Hanie. Była zdziwiona tym, że Tomek wyszedł bez słowa. Po jakiś 30 minutach przyszła Ciotka i zabrała nas do domu. Przy wieczornej toalecie Natalia musiała mi pomóc, bo nie mogłam sobie poradzić z tym gipsem. Kiedy już skończyłyśmy poszłam do pokoju położyć się spać, bo byłam wyczerpana, jednak nie miałam szansy, bo zadzwonił mój telefon.